Мен әр ay Қазақстандық зауыттарда бірдей көріністі көремін. Өндіріс директоры сатып алулар бақылауда екеніне сенімді. Бірақ біз аудитті бастағанда, бюджеттің 20-30%-ы «сервистік қосымшаларға» кететіні анықталады.

Ақша нақты қайда жоғалады

1. Нәркелесуге шынайы бәсекелестік жоқ. Зауыт дәнекерлеу жабдығын сатып алу үшін тендер өткізді. Қатысушылар: бір кеңседен 3 делдал. Нәтиже — нарықтық бағадан 28% жоғары.

2. «Сенімді жеткізушіден» сатып алу. Ыңғайлы? Иә. Арзан ба? Жоқ. Біздің бір клиент 5 жыл бойы бір жеткізушіден бөлшектер сатып алды. Біз тендер өткізгенде, сол өндірушіні 35% арзанырақ таптық — делдалсыз.

3. TCO есептілігінің болмауы. Зауыт арзанырақ жабдық сатып алады, бірақ иелену құны жоғары болып шығады.

Нақты жағдай: Шымкент зауыты

Құрылыс материалдарын өндіруші цемент, құм және қоспаларды 3 жеткізуші арқылы сатып алды. Орташа чек: айына 45 млн теңге.

Біз:

• Сатып алуларды бір тендерге біріктірдік
• Тікелей өндірушілерді қостық
• Бағаларды бақылау жүйесін енгіздік

Нәтиже: айына 9.2 млн теңге үнемдеу. Жылдық үнемдеу — 110 млн теңге.

Тексеру тізімі: сатып алуларыңызды тексеріңіз

• Әр тендерге қанша жеткізуші қатысады?
• Нарықтық бағаларды соңғы рет қашан тексердіңіз?
• Жабдық үшін TCO есебі бар ма?

Егер жауаптар сізді қанағаттандырмаса — бұл қалыпты жағдай.